
.jpg)
Półpasiec to choroba zakaźna wywołana przez wirusa ospywietrznej (VZV). Po przechorowaniu ospy wirus nie znika z organizmu – pozostaje uśpiony i może uaktywnić się ponownie, najczęściej przy spadku odporności.
Najczęściej chorują osoby po 50. roku życia oraz osoby z osłabionym układem odpornościowym.
Jak rozpoznać półpasiec?
Początek choroby bywa trudny do zauważenia, ponieważ objawy są niespecyficzne. Mogą pojawić się:
• ból, pieczenie lub mrowienie skóry,
• ogólne osłabienie, czasem gorączka.
Po kilku dniach pojawia się charakterystyczna wysypka – zwykle tylko po jednej stronie ciała. Towarzyszy jej silny ból, wynikający z zajęcia nerwów.
Zmiany skórne mają postać pęcherzyków wypełnionych płynem, które z czasem pękają i przekształcają się w strupy.
Najczęściej pojawia się na tułowiu, ale może wystąpić także na głowie, twarzy lub w okolicy oka.
Szczególnie niebezpieczny jest półpasiec oczny, który może prowadzić do poważnych powikłań, w tym uszkodzenia wzroku.
W większości przypadków choroba ustępuje po kilku tygodniach, jednak może prowadzić do powikłań. Najczęstszym jest tzw. neuralgia po półpaścowa – przewlekły ból utrzymujący się nawet przez miesiące lublata.
Ryzyko powikłań rośnie u osób starszych oraz z obniżoną odpornością.
Kluczowe znaczenie ma szybkie rozpoczęcie leczenia.Stosuje się głównie:
• leki przeciwwirusowe (np. acyklowir),
• leki przeciwbólowe.
Wczesna terapia skraca czas choroby i zmniejsza ryzykopowikłań.
Półpasiec to choroba, która może pojawić się nawet wiele lat po ospie wietrznej. Jej charakterystycznym objawem jest bolesna, jednostronna wysypka.
Najważniejsze jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie leczenia – dzięki temu można uniknąć poważnych powikłań i skrócić czas trwania choroby.